Over enkele examens (en jaren) hoop ik de titel “Coupeuse” aan mijn naam te mogen verbinden. Op mijn website kan je al een stukje lezen over de persoonlijke keuze waarom ik deze opleiding ben gaan doen. Inmiddels kan ik zeggen dat dit – carrière technisch en zeker in ook persoonlijk opzicht – een van de beste keuzes is die ik ooit gemaakt heb.

Nu de eerste examens voorzichtig in beeld komen vind ik het wel heel leuk om jullie mee te nemen in het proces naar mijn eindwerkstukken. Meervoud, want ik volg twee modules tegelijk (dames- en herenpatronen en lingerie & badmode). Voor eerstgenoemde heb ik een schets gemaakt en ben ik begonnen met het eerste experiment. Ik kan je alvast verklappen: ik zal me er niet gemakkelijk vanaf maken 😉

Het idee: een top en een pantalon

Omdat het de bedoeling is dat iedereen voor het examen twee kledingstukken maakt heb ik ervoor gekozen om (in plaats van de oorspronkelijke jurk) voor een top met een pantalon te gaan. Kort samengevat: een top met kapmouwtjes, een bijzondere stof verwerkt in de bovenzijde van het voorpand en het achterpand zal midden achter tot aan de taille gesloten worden met een lusjessluiting. De pantalon wordt een hoog model tot aan de taille met paspelzakken, piping langs de zijnaden en een blinde ritssluiting midden achter.

Credits: Sewing Lab Milano

Ergens in het geheel wil ik graag nog iets van dit idee vervangen om er deze driehoekige paspelknoopsgaten in te verwerken die ik laatst op Instagram voorbij zag komen. Wellicht zal dit in de zijnaden komen ter vervanging van de blinde rits midden achter, maar daar kom ik later nog op terug!

Een shadowbox van papier.
Credits: Dangdaniel

Zoals ik al noemde wordt het voorpand van de top voorzien van een bijzonder stofje. Bij het tekenen van de schets was dit het eerste idee wat in me op kwam. Ik wilde namelijk graag een soort ‘shadowbox’ idee maken, maar dan van stof. Een shadowbox wordt gebruikelijk gemaakt van papier. Het is een voorstelling die gemaakt wordt van verschillende lagen papier die in een raamwerk of doosje op kleine afstanden van elkaar bevestigd worden. Iedere laag heeft een ander tafereeltje en het geheel maakt een driedimensionale voorstelling, bijvoorbeeld van een landschap. Het leek mij heel gaaf om te kijken of dit ook te bewerkstelligen is met stof. Ik had me voorgesteld om dit te maken van tule met prints van flexfolie. Door verschillende lagen tule met verschillende prints op elkaar te leggen zou er dan ook een driedimensionaal ogend effect moeten ontstaan: een optische illusie in een kledingstuk.

Het tafereel. En dan nu dit idee omtoveren in een tastbare optische illusie…

Om te beginnen ben ik gaan Photoshoppen. (Ik weet het, Photoshop is voor foto’s en ik moet me meer gaan verdiepen in Illustrator! Dat komt later wel een keer 😉 ) Ik heb een tafereel getekend bestaand uit vijf verschillende lagen en om het effect te testen heb ik er steeds een semitransparante laag tussen gezet. Hier werd ik al heel enthousiast van en na een paar dagen tekenen en aanpassen van kleine details was ik tevreden met het resultaat. De volgende stap was het omzetten van deze tekening naar een snijbestand voor mijn Brother Scan ’n Cut. Omdat alle lagen in één kleur getekend zijn was dit zo gepiept en kon ik gaan snijden. Hierbij moet ik zeggen dat mijn Scan ’n Cut me weer positief verrast heeft. Ik moest mijn proefprints uit kleinere stukjes snijden dan ik voor ogen had, want ik had geen restjes meer die groot genoeg waren voor het oorspronkelijke ontwerp. Zelfs de pietepeuterig kleine stekels van de egel zijn haarscherp uitgesneden! Zonder goed materiaal kan je niks maken wat ècht heel erg mooi is, dus de verwachtingen voor het eindresultaat straks bij het examen zijn alvast hoog!

Zwarte prints op beige tule

Met 10 prints gesneden, gepeld èn bevestigd op 10 laagjes tule kon ik ein-de-lijk het resultaat gaan testen. Ik liep intussen al maanden rond met dit idee en was zo bang dat het niet zou lukken of dat het effect verschrikkelijk tegen zou vallen. Bij de eerste test was dit ook een beetje zo: de beige tule bleek veel minder doorzichtig dan mooi was en tegen de tijd dat de laatste laag erop ging was de eerste laag niet meer te zien. Jammer, hoewel het effect wel heel mooi is kan deze kleur slechts 3 lagen aan om een mooi eindresultaat te verkrijgen.

Eindresultaat zwarte prints op beige tule: de kleine diertjes zijn nauwelijks zichtbaar. Jammer!

De zwarte tule (met witte prints) daarentegen overtrof mijn verwachtingen. Zelfs toen ik de laatste laag erop legde bleef ik alle kleine diertjes goed zien en het eindresultaat gaf dus ècht die optische illusie waarop ik had gehoopt.

Het snijbestand van dit hele tafereel vind je hier!

Voor nu betekent dit dus een vinkje op mijn to do-lijstje na een geslaagd experiment en de volgende stap wordt het tekenen van het volledige patroon van het topje.

Eindresultaat witte prints op zwarte tule.

Ik hoop dat je het leuk vindt om deze reis naar mijn eindwerkstuk zo samen met mij te beleven, volg mijn instagram en/of facebook om op de hoogte te blijven van nieuwe blogs (en natuurlijk andere belevenissen, nieuwtjes en noemenswaardigheden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *