Als ik aan kerst denk, denk ik aan gezellige lampjes overal, de kerstboom, cadeautjes, sfeer en gezelligheid, lekker op de bank met een heerlijk glas wijn of een kopje thee tijd doorbrengen met de mensen waar je van houdt.

En toen werd ik moeder. En toen ging mijn kind naar school. En toen kreeg ik nog een kind. En ging dat kind naar de opvang. En was het gedaan met de rust (maar gelukkig werd de gezelligheid alleen maar groter!) 😉
Terwijl ik alle ballen hoog probeer te houden (kerstdiner hier, optocht daar, kerstmarkt, kerstkleren, kerstcadeautjes, afspreken, bakken voor het kerstdiner, knutselen voor de optocht, nog even snel wat raamdecoratie voor in huis, de bomen (ja… meervoud…) moesten nog versierd worden, oh jee mijn grijze uitgroei is weer ENORM, oh ja de kerstcadeautjes nog vergeten en de boodschappen voor kerstontbijt en diner thuis moeten ook nog gedaan worden) kwam het verzoek of we mee wilden doen met het nieuwste Sofilantjes patroon: de Eximia.

Nu ben ik – zoals velen – best fan van Sofilantjes, dus zo’n nieuw patroon uitproberen vond ik meteen super leuk. Daar maken we graag wat tijd voor vrij (vraag niet hoe). En zo gezegd, zo gedaan.

Lilian van Stof&Wol was zo lief om voor ons wat stofjes uit te zoeken, want voor een extra ritje naar mijn favoriete stoffenwinkel had ik helaas geen tijd meer. Daardoor kon in ondertussen doen wat alle moeders tot een kunst verheffen: multitasken als een malle! Terwijl de printer het patroon voor me uitspuugde, mijn Scan ’n Cut de laatste kerstbal voor op het raam uitsneed lagen de mini-appelflapjes voor het kerstdiner van Thyrza in de oven op te warmen tot ze een net iets te krokant korstje kregen. En ondanks alle stress geeft het dan toch altijd weer een stoer gevoel als daarna alles weer geregeld is. Oké, de appelflapjes verdienden geen schoonheidsprijs (en okééééé, ik geef het toe: ze waren ook nog eens kant en klaar uit de diepvriesafdeling van de Albert Heijn) en oké, de kerstoutfits van de kids zijn stiekem van vorig jaar en net aan de krappe kant. Maar het is allemaal wel gelukt en zij zijn helemaal blij ermee.

Met de belangrijkste zaken van een mooi vinkje voorzien kon ik zonder al te veel schuldgevoelens achter mijn naaimachine kruipen (had ik al verteld dat het huishouden er ook een beetje onder lijdt de laatste weken? Nee he, ik houd nog even vol in die struisvogelpolitiek…) om onze sweaters in elkaar te flansen.

Op het eerste gezicht vond ik het patroon wat suf. Het lijkt wat flodderig, en ook als je de patroondelen geknipt hebt zit er weinig modellering in waardoor ik bang was dat het één van de volgende twee opties zou worden: óf een standaardmodel waar dames met een flinke buste naar grijpen, óf wel erg richting borstvoedingsvriendelijk.
Gelukkig verdwenen mijn twijfels als sneeuw voor de zon toen ik mijn sweater na korte tijd aan kon passen (het zit namelijk echt zo in elkaar). Er zit wèl vorm in, ik lijk niet enorm en niemand zal vragen of ik ergens wil kolven. Sterker nog: het is best wel een flatteus model waar mijn vormen goed in uit komen. Omdat ik zelf vrij lang ben (1,75m) en re-de-lijk slank (en toch ook geen 18 meer, moeder van 2 kids…..) koos ik voor het lange model. De lange ronde lijnen accentueren mijn lengte terwijl de soepele stof ook mijn rondingen daar waar het de bedoeling is laat zien. Het niet meer zo strakke buikje valt lekker weg onder de overslag. Nou dames, zeg nu zelf: dat klinkt toch als iets waar je blij van wordt!

Voor Thyrza maakte ik de mediumlengte zodat zij deze goed kan combineren met rokjes. Maar eigenlijk was iedere lengte goed geweest: de korte in combinatie met een jurk of juist de lange gecombineerd met een leuke legging zal haar ook fantastisch staan. Met haar mouwboordjes haalde ik een klein grapje uit: ik heb het patroon een cm van het midden over de breedte doorgeknipt en vervolgens van 2 verschillende boordstoffen geknipt (als je dit doet, let er dan wel op dat je een cm naadwaarde toevoegt aan beide zijden van je kniplijn!). Hierdoor krijg je de illusie dat er een extra bandje of boordje onderuit komt. Het geeft net wat extra’s.

Tenslotte moesten we er natuurlijk mee op de foto, maar goed ook want op de hanger ziet het er nog steeds maar suf uit (wel een heel leuk wauw-effect dan voor de spiegel hoor, want het komt dan zo onverwacht!). Ook daar nog een kleine uitdaging want zowel Olivier als de hond wilden graag mee op de foto. Het is ons toch gelukt om een paar leuke kiekjes te schieten.

De leuke stoffen die gebruikt zijn komen natuurlijk van Stof&Wol (Facebook) waar je een exemplaar van dit toch wel erg leuke patroon kunt winnen! Bezoek dus snel de website van Stof&Wol voor een heerlijk projectje voor in de kerstvakantie. En eigenlijk voor iedere vakantie, want dit is er wel eentje die je in allerlei verschillende stoffen kan maken voor ieder seizoen en iedere gelegenheid!

Veel liefs,

Marloes van StudioZACHT

Sewaholic sinds 1995

PS. Vergeet mij niet te volgen via Facebook en Instagram! Ik heb nog zo veel meer leuks om met je te delen <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *